Internationale Vrouwendag: Ontmoet Laila uit Afghanistan

Internationale Vrouwendag: Ontmoet Laila uit Afghanistan

Graag stel ik u voor aan Laila. Laila is een jonge vrouw van zeventien jaar die ik afgelopen week ontmoette in Kabul op een BRAC-basisschool. Laila wilde graag haar verhaal met me delen. Dit deed ze op haar school, te midden van haar collega’s, de Shura (dorpsoudste), BRAC-medewerkers, ouders en voormalige docenten en klasgenoten. Iedereen is zo trots op Laila, om wat ze bereikt heeft met steun van deze mensen om haar heen.

Haar verhaal is het verhaal van zoveel Afghaanse jonge vrouwen, maar tegelijk is haar verhaal ook een uniek verhaal. Laila ging toen ze vijf werd niet naar de lokale overheidsschool op zo’n vier kilometer afstand van haar huis. Ouders in Afghanistan willen hun dochters graag beschermen voor eventuele gevaren onderweg naar school. Bovendien was er geen gekwalificeerde vrouwelijke onderwijzer voor de laagste klassen en zou de vijfjarige Laila in een klas terecht komen met ongeveer zeventig andere kinderen. Kortom, niet echt een aanlokkelijk vooruitzicht voor de ouders. Bovendien, wordt over het algemeen onderwijs voor meisjes niet gezien als een prioriteit door de ouders. Het merendeel van de ouders is zelf immers ook niet naar school geweest. Cijfers over Afghanistan leren dat maar 25% van de bevolking ouder dan 16 jaar kan lezen en schrijven. Voor vrouwen en meisjes ouder dan 16 jaar, kan maar 11.4% lezen en schrijven.

De scholen van BRAC noemen we ‘community-based schools’ (CBS), dat betekent dat ze midden tussen de huizen liggen waar de kinderen en docenten wonen. Een dorpsschool vlakbij huis maakt het voor de ouders makkelijker om hun kleine kinderen naar toe te sturen. Ze kennen de docenten, de collega’s van BRAC en hebben vertrouwen in de school. Als ze deze dorpsschool hebben afgemaakt, kunnen ze doorstromen naar de overheidsschool. De kinderen zijn weer wat jaartjes ouder en goed voorbereid op het vervolgonderwijs. Dit maakt ze weerbaarder, en zorgt ervoor dat niet alleen zijzelf, maar ook hun ouders gemotiveerder zijn voor de overstap naar de overheidsschool. Het maakt hun kansen op succes veel groter.

Laila heeft tot aan groep 7 (grade 5) op de CBS bij haar in de wijk gezeten. Daarna heeft ze haar middelbare schoolopleiding voltooid op een overheidsschool. Nu is ze 17 jaar oud en is ze lerares op dezelfde BRAC-school als waar ze zelf naar toe ging. Zodra ze klaar was heeft ze gesolliciteerd op haar oude school. Daar was net een vacature voor een docente. Na een eerste selectie heeft Laila een BRAC-lerarenopleiding gevolgd waarna ze een contract heeft gekregen als een BRAC docente op haar school. Wie had kunnen bedenken, toen ze 5 jaar oud was en niet naar school ging, dat Laila op deze leeftijd al een goedbetaalde baan zou hebben en een rolmodel is voor de meisjes in haar dorp. Voor Laila was de BRAC-school haar redding. BRAC richt deze scholen op om meisjes zoals Laila een kans te geven in het leven.

Laila geeft aan dat ze haar succes mede te danken heeft aan de BRAC-docenten. Zij hebben haar opgeleid tot de sterke, zelfverzekerde en competente vrouw die ze nu is.
Petra Costerman Boodt

Fondsenwerver voor BRAC International

Dit is een blog die verschijnt in een serie blogs in het kader van Internationale Vrouwendag op 8 maart 2016

terug naar nieuws