Internationale Vrouwendag: Een revolutie in Bangladesh: vrouwen aan het werk

Internationale Vrouwendag: Een revolutie in Bangladesh: vrouwen aan het werk

Een computer wordt opgestart in een winkeltje in het snelle, chaotische Dhaka, de hoofdstad van Bangladesh. Buiten het kleine winkeltje proberen rickshaw-chauffeurs klanten te werven en schreeuwen marktkooplui de prijzen van de vis. In het winkeltje gaat de telefoon. Hasna Hena, 15 jaar, neemt de telefoon op met een hand, en laat tegelijkertijd haar vinger over haar track-pad vliegen om Photoshop te open. Aan de telefoon hangt een nieuwe klant die graag een poster wil laten ontwerpen.

Op een uur rijden van Dhaka ligt het dorpje Tongi. Mahmuda Akhter, 16 jaar, zit in een telefoonwinkel midden op de centrale markt van het dorp. Een klant komt gestresst binnen met een kapotte telefoon. Mahmuda verwelkomt hem rustig. Met een kleine schroevendraaier in de ene hand, opent ze de cover van de telefoon met de andere hand. Ze ziet onmiddellijk wat er aan de hand is.

Aan de grens met India, in de buitenwijken van Rajshahi op zes uur rijden van Dhaka, start een motor. Een kleine voet in een blauwe schoen trapt de motor aan. De motor brult, dus de reparatie is geslaagd. “Hij zou het nu weer moeten doen”, zegt de achttienjarige Khadija Akhter tegen de eigenaar. Maar voor de zekerheid rijdt ze nog even een rondje. Khadija springt op de motor en verdwijnt in een stofwolk. De klant zoekt een stoel, hij gaat er nog maar even bij zitten.

Twee jaar geleden zou het in Bangladesh ongehoord zijn dat een jonge vrouw grafisch designer zou zijn of telefoonreparateur of zelfs mechanicus (in een land waar vrouwen maar zelden auto rijden).
Vrouwen zijn relatieve nieuwkomers op de arbeidsmarkt in Bangladesh. De meerderheid van deze vrouwen zijn de eerste vrouwen in hun familie die een baan hebben. Nu deze trend zich voortzet in heel Bangladesh, staan er ook steeds meer vrouwen op die leiderschapsposities claimen. Dit heeft grote gevolgen voor de staat van het land.

Als Bangladesh in dit tempo doorgaat, zal het aantal werkende vrouwen groeien van 34% naar maar liefst 82% over de komende tien jaar. Dit zal het BNP van Bangladesh doen groeien met 1,8%”, aldus Sri Mulyani Indrawati, de algemeen directeur van de Wereldbank. […] Uit een recent McKinsey-rapport blijkt dat als vrouwen dezelfde kansen zouden krijgen op het gebied van werk als mannen, dat de wereldeconomie dan met 28 biljoen dollar zou groeien. Dat is net zoveel als de gecombineerde Amerikaanse en Chinese economiën.

We kunnen genoeg morele argumenten aandragen om te bepleiten waarom landen zich zouden moeten inzetten voor gelijke kansen voor mannen en vrouwen. Maar er zijn ook sterke economische argumenten voor gendergelijkheid. Zo zijn vrouwen vaker dan mannen geneigd hun verdiensten te gebruiken voor gezondheid, onderwijs en investeringen in de toekomst. Niet voor niets komt in elk van de nieuwe Werelddoelen (Sustainable Development Goals) het onderwerp ‘Empowering Women’ naar voren. Door vrouwen te stimuleren het heft in eigen handen te nemen, de regie over hun eigen leven te laten nemen.

Brishty Akhter, 18 jaar, is een bekwame kleermaakster die haar eigen programma heeft waarin ze meisjes in het zuiden van Bangladesh traint en in dienst heeft genomen. Toen ze zestien jaar was, ging ze eerst als leerling-werker aan de slag en leerde zo de kneepjes van het vak. Maar toen… deed ze iets bijzonders, iets wat ongehoord is in Bangladesh. Ze wist haar ouders ervan te overtuigen dat ze het geld dat ze hadden gespaard voor haar huwelijk in plaats daarvan te investeren in het kopen van een winkel voor haar. Zo kon Brishty haar eigen bedrijf beginnen.

In Bangladesh besteden ouders gemiddeld meer aan hun dochters’ bruiloften dan aan hun scholing. Dit land heeft dan ook het op drie na hoogste percentage kindhuwelijken ter wereld. Dat een dochter haar ouders weet te overtuigen een aloude traditie de rug toe te keren en in plaats daarvan te investeren in haar carrière, is ongekend.

Maar wat zorgde er nou voor dat Brishty en haar ouders erop durfden te vertrouwen dat haar winkeltje een goede investering was? Het antwoord is: BRAC. Brishty heeft meegedaan aan het pilot-programma STAR (Skills Training for Advancing Resources), waarbij de vaardigheden van jongeren worden getraind. Van de 11.000 afgestudeerden waren er ruim 6.000 vrouw. Meer dan 95% van de afgestudeerden hebben op het moment van afstuderen al een baan. Een jaar later hadden zij nog steeds werk, zo bleek uit onderzoek.

Het is nu tijd om miljoenen meer vrouwen deze kansen te geven. Als we meisjes als Brishty, Hasna, Mahmuda en Khadija kunnen helpen hun vaardigheden te ontwikkelen, zal dat niet alleen de economie van het land verbeteren, maar ook kindhuwelijken tegengaan en ouders het vertrouwen geven in de carrière van hun kinderen te investeren.

Ongelijke kansen tussen jongens en meisjes vormen een complex probleem, maar toch bestaan er eenvoudige oplossingen. Er zijn natuurlijk ook politieke en sociale veranderingen nodig, maar als we de vaardigheden van meisjes weten te trainen en op te laten bloeien, zal dit de kansen op meer gelijkheid zeker vergroten.

Het kost een paar honderd dollar om een meisje op te leiden, maar dat is een kleine prijs om te voorkomen dat al dat potentieel niet tot bloei komt. Laten we daarom samen pleiten voor gelijkheid (#PledgeforParity) op deze Internationale Vrouwendag. Je hoeft alleen maar te investeren, dan doen de meisjes de rest..

Lees hier het volledige artikel bij REUTERS

Asif Saleh (Directeur Strategie, Empowerment en Communicatie bij BRAC) en Sarah-Jane Saltmarsh (Communicatiespecialist bij BRAC)

terug naar nieuws